aşkın derin - belki

kaybettim kendimi
çıkmaz sokaklarda aradım
yoldaş oldum sonbahar yapraklarına
sürüklendim, ezik düştüm yinede yılmadım
yoruldum sanma sakın
seni belkilerlede yaşarım

sessiz sessiz batan güneş
oldum yokluğunda
gönlümün sandalında
kaderime savurdu bir fırtına

bakıp bakıp elimdeki
bu son resmine
hışkırarak ağlıyorum
hancer vurulmuş yüreğime
(hanceri vurdun şu saf kalbime)