Bırak dokunma

Bırak! Dokunma!
Gidişinle enkaza çevirdiğin ruhumu artık rahat bırak!
İstemem toparlamaya çalışma, zaten alışkın kalbim anlamsız yalnızlıklara.
Dönüp bakma arkana, sıralama ardı ardına saçma sapan pişmanlık üzgünlük
cümlelerini
çünkü işe yaramaz daha öncede gördüm bunarı.
Yalnızlığımla beni baş başa bırak ve artık defol git.
Kahrolası karanlıklara terket beni.
Uykusuz gecelere güneşi olmayan Sabahlara hediye et bedenimi.
Korkma gelmem peşinden dön demem gitme de demem demeyeceğim.
Öylece çek git.
Bırak! Dokunma! Gidişinle enkaza çevirdiğin ruhumu artık rahat bırak!
Defol git, kapıyı çıkarken açık bırak, belki bir teselli belki bir anı
giriverirse diye senden kalan sana ait olan.
Hadi işin bittiyse çekte git, yalnızlığımla baş başa bırak beni.
Git artık git de bir an önce alışmaya başlayayım güneşsiz sabahlara. Kapıyı
kapama!
Bırak! Dokunma!
Gidişinle enkaza çevirdiğin ruhumu artık rahat bırak! Artık istemiyorum seni
hadi defol git kalbimden ve beni artık rahat bırak!